|
1.
|
|
| |
Większość z nich dokonała tego w 2005 roku, jednak część państw członkowskich nie implementowała dyrektywy w przewidzianym na to czasie.
|
|
2.
|
|
| |
Na bazie dyrektywy, prawie wszystkie kraje członkowskie (i nie tylko) dostosowały swoje ustawodawstwo w tym względzie. W zależności od systemu prawnego danego kraju, dyrektywa jest implementowana w postaci stosownej ustawy lub rozporządzenia.
|
|
3.
|
|
| |
Za implementowanie dyrektywy odpowiadało Ministerstwo Środowiska, Departament Polityki Ekologicznej. Obecnie za realizacje przepisów ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, mającej swe źródło w Dyrektywie WEEE, odpowiada Główny Inspektor Ochrony Środowiska, sprawując nadzór i kontrolę nad wykonywaniem obowiązków ciążących na podmiotach podlegających ustawie o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.
|
|
4.
|
|
| | Są to ( w porządku chronologicznym):
- Dyrektywy Unii Europejskiej
Dyrektywa 2002/95/WE (RoHS)
Dyrektywa nakłada na państwa członkowskie obowiązek wydania aktów prawnych mających na celu ograniczenie stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.
Dyrektywa 2002/96/WE (WEEE)
Dyrektywa Unii Europejskiej, która wskazywała na konieczność prowadzenia spójnej dla wszystkich krajach UE polityki gospodarowania ZSEE w celu ochrony środowiska. Dyrektywa określa szereg nowych obowiązków, wśród których najważniejszą rolę odgrywają artykuły 8 i 9, na podstawie których państwa członkowskie zobowiązane są do uchwalenia aktu prawnego, nakładającego na producentów obowiązek finansowania kosztów zbierania, przetwarzania, odzysku, recyklingu i przyjaznego dla środowiska usuwania ZSEE pochodzącego z gospodarstw domowych, jak również z innych źródeł np. od instytucji i firm.
Dyrektywa 2003/108/WE (zmieniająca art. 9 dyrektywy 2002/96/WE)
Pierwotna dyrektywa 2002/96/WE zbyt szeroko określała obowiązki i odpowiedzialność producentów sprzętu, który nie jest przeznaczony dla gospodarstw domowych, co mogło narazić przedsiębiorców na poważne ryzyko ekonomiczne.
W celu dostosowania dyrektywy do realiów gospodarczych dokonano zmiany brzmienia artykułu 9.
Na mocy nowej regulacji za odpady historyczne powstałe ze sprzętu nie przeznaczonego dla gospodarstw domowych (czyli pochodzące ze sprzętów wprowadzonych przed 13 sierpnia 2005), odpowiadają producenci danego sprzętu w przypadku, gdy zużyty sprzęt jest zastępowany przez nowe odpowiadające im produkty. Producent sprzętu i jego użytkownik mogą na podstawie umowy przenieść w części, bądź w całości obowiązek finansowania gospodarowania zużytym sprzętem na użytkownika tego sprzętu. W każdym innym przypadku za pozostałe odpady historyczne finansowo odpowiadać mają ich użytkownicy tj. firmy i instytucje.
- Ustawy w polskim prawodawstwie:
Ustawa o Prawie Ochrony Środowiska (27 kwietnia 2001 wraz z pomniejszymi zmianami)
Ustawa określa zasady ochrony środowiska oraz warunki korzystania z jego zasobów, z uwzględnieniem zasad zrównoważonego rozwoju, a szczególności zasady ustalania warunków ochrony zasobów środowiskowych, warunków wprowadzania energii lub substancji do środowiska, kosztów korzystania ze środowiska, udostępniania informacji o nim i jego ochronie, obowiązki organów administracji oraz zasady udziału społeczeństwa w ochronie środowiska.
Ustawa o odpadach (z 27 kwietnia 2001 wraz z późniejszymi zmianami)
Określa ona zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności zasady zapobiegania powstawaniu odpadów oraz ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko, a także odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. (13 września 1996 wraz z późniejszymi zmianami)
Ustawa określa zasady związane z zapewnieniem utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, a w szczególności obowiązki gminy, do których należy udostępnienie mieszkańcom na stronie internetowej lub w sposób zwyczajowo przyjęty informacji o znajdujących się na terenie gminy punktach zbierania odpadów pochodzącego z gospodarstw domowych.
Ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (z 11 maja 2001 wraz z późniejszymi zmianami)
Ustawa określa obowiązki przedsiębiorców wprowadzających do obrotu opakowania i produkty w opakowaniach oraz produkty stanowiące zagrożenie dla środowiska, które zostały wymienione w załączniku do tejże ustawy. Wśród produktów objętych regulacją tej ustawy znajdują się również lampy wyładowcze, które podlegają jednocześnie ustawie o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.
Ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (z 29 lipca 2005)
Podstawowy akt prawny określający obowiązki podmiotów wprowadzających na terytorium kraju sprzęt elektryczny i elektroniczny oraz podmiotów prowadzących działalność w zakresie zbierania, przetwarzania, odzysku i recyklingu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, jak również użytkowników sprzętu i organizacji odzysku, a nadto określający prawne podstawy funkcjonowania rejestru prowadzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
|
|
5.
|
|
| |
Skrót ten pochodzi od angielskiej nazwy Waste Electrical and Electronic Equipment i oznacza Zużyty Sprzęt Elektryczny i Elektroniczny – stąd często zamiast o WEEE mówi się w Polsce o ZSEE.
|
|
6.
|
|
| |
Takie oznaczenie mówi konsumentowi, że dany produkt nie może być wyrzucany łącznie z innymi odpadami, gdyż jako odpad może być szkodliwy dla środowiska. Zużyte produkty oznaczone symbolem przekreślonego kosza należy oddawać wyłącznie do punktów zbierania ZSEE, np. sklepów. Każdy producent sprzętu elektrycznego i elektronicznego ma obowiązek umieszczania tego symbolu na swoich produktach.
|
|
7.
|
|
| |
Wzrost ceny produktu wiąże się z nałożeniem na podmioty wprowadzające na terytorium kraju sprzęt elektryczny i elektroniczny (w tym producentów i importerów takiego sprzętu), licznych obowiązków. Zobowiązani są oni zorganizować i sfinansować odbiór zużytego sprzętu z punktów zbierania (np. ze sklepów), przetworzenie tego sprzętu, jego odzysk, recykling i unieszkodliwienie. Realizując wynikający z ustawy o ZSEE obowiązek budowy systemu gospodarowania takimi odpadami, importerzy i producenci sprzętu elektrycznego ponoszą wyższe koszty wprowadzenia go na rynek. To dlatego zmuszeni oni byli do podniesienia cen swoich produktów o koszt gospodarowania odpadami (zwany w skrócie KGO). KGO w całości przeznaczane jest wyłącznie na pokrycie kosztów wynikających z wykonywania obowiązków nałożonych ustawą o ZSEE. W przypadku sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych KGO może być wyróżniany na fakturze – podobnie jak VAT – jako osobna pozycja, stąd czasem nazywany jest „podatkiem ekologicznym” lub „opłatą recyklingową”. KGO nie jest kaucją więc nie podlega zwrotowi. Jest w całości przeznaczane na sfinansowanie systemu odbierania, zbierania, przetwarzania, odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego. KGO nie pokrywa kosztów transportu zużytego sprzętu do punktu zbierania, czasem jednak sklepy oferują taką usługę. Nie są jednak do tego zobowiązane.
|
|
8.
|
|
| | Sprzedawcy detaliczni i sprzedawcy hurtowi dokonując sprzedaży sprzętu elektrycznego lub elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych mają obowiązek nieodpłatnie przyjąć od swojego klienta zużyty sprzęt, który jest tego samego rodzaju i w ilości nie większej niż sprzedawany nowy sprzęt (stosunek 1:1 tj. zużyta pralka za nową pralkę, zużyty mikser za nowy mikser).
Pozostały sprzęt elektryczny i elektroniczny konsument może oddać do gminnych punktów zbierania zużytego sprzętu ZSEE tj. gminnych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych. Od 1 października 2006 każda gmina ma obowiązek udostępnić mieszkańcom informację o znajdujących się na jej terenie podmiotach zbierających zużyty sprzęt oraz adresach prowadzonych przez nie punktów zbierania zużytego sprzętu. Informację taką gmina powinna umieścić na swojej stronie internetowej lub przekazać w inny zwyczajowo przyjęty sposób np. wywieszając informację w gablotach informacyjnych danego urzędu.
W niektórych miastach w zbieranie ZSEE aktywnie włączyły się lokalne służby oczyszczania miasta (np. MPO). Informacje o zbiórkach można często znaleźć na tablicach ogłoszeń administracji osiedlowych.
Stale aktualizowana baza punktów
zbierania ZSEE
znajduje się także na naszych stronach.
|
|
9.
|
|
| | Do tej pory w Polsce aż 90% zużytego sprzętu RTV i AGD trafiało na wysypiska powodując poważne zagrożenie dla organizmów żywych. Sprzęty elektryczne i elektroniczne zawierają bowiem liczne substancje trujące, które po wydostaniu się z uszkodzonego urządzenia przenikają do gleby niszcząc środowisko naturalne.
Przykładowo, rtęć zawarta w niektórych typach świetlówek, a trafiająca do zbiorników wodnych, przenika do mózgów istot żywych (w tym ludzi) powodując zaburzenia wzroku, słuchu, mowy, koordynacji ruchów, żucia i połykania. Związki bromu, stosowane w komputerach, po przeniknięciu do środowiska powodują u ludzi i zwierząt schorzenia układu rozrodczego oraz problemy neurologiczne, a kadm zawarty m.in. w bateriach urządzeń elektrycznych zaburza czynności nerek, powoduje chorobę nadciśnieniową, a nawet wywołuje zmiany nowotworowe (zwłaszcza gruczołu krokowego i nerek). Ponadto kadm zaburza metabolizm wapnia powodując deformację szkieletu i przyczynia się do zaburzeń funkcji rozrodczych.
Tylko segregacja odpadów oraz ich odpowiednie przetworzenie i unieszkodliwienie niebezpiecznych elementów w nich zawartych może uchronić środowisko.
|
|
10.
|
|
| | 29 lipca 2005 r. uchwalona została ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (ZSEE), która dostosowuje nasze prawodawstwo do unijnego. Nowe przepisy, które weszły w życie 21 październiku 2005 nakładają na obywateli obowiązek segregowania odpadów elektrycznych i elektronicznych i oddawania ich do odpowiedniego punktu zbierania. Za pozostawienie tego typu sprzętu w miejscu do tego nie przeznaczonym (np. wyrzucenie łącznie z innymi odpadami czy porzucenie w lesie) grozi grzywna od 50 do 5000 zł.
|
|
11.
|
|
| | Nie jest to jedynie obowiązek moralny, ale przede wszystkim obowiązek określony prawem:
Ustawa z 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, która weszła w życie 21 październiku 2005 nakłada szereg obowiązków na konsumentów indywidualnych i instytucjonalnych, czyli
1. obywateli
Obowiązek segregowania odpadów elektrycznych i elektronicznych i oddawania ich do odpowiedniego punktu zbierania (albo w sklepach 1:1, albo w punktach wskazanych przez gminę – każda ilość dowolnego rodzaju). Za pozostawienie tego typu sprzętu w miejscu do tego nie przeznaczonym (np. wyrzucenie łącznie z innymi odpadami czy porzucenie w lesie) grozi grzywna od 50 do 5000 zł.)
2. instytucje
(zarówno komercyjne , jak i państwowe): hotele, restauracje, firmy, jak i szkoły, urzędy, banki, poczta, szpitale - czyli instytucje użyteczności publicznej, biura, etc.).
Obowiązek segregowania odpadów elektrycznych i elektronicznych i oddawania ich do odpowiedniego punktu zbierania. Za pozostawienie tego typu sprzętu w miejscu do tego nie przeznaczonym (np. wyrzucenie łącznie z innymi odpadami czy porzucenie w lesie) grożą kary ustawowe.
|
|
12.
|
|
| |
To producent decyduje o tym czy ceny wzrosną i o ile. Ceny nie powinny wzrosnąć o więcej, niż kwota KGO, czyli koszt gospodarowania danym odpadem Jest on różny w zależności od typu urządzenia.
|
|
13.
|
|
| |
To producent decyduje o tym czy ceny wzrosną i o ile. Ceny nie powinny wzrosnąć o więcej, niż kwota KGO, czyli koszt gospodarowania danym odpadem Jest on różny w zależności od typu urządzenia.
|
|
14.
|
|
| |
Tak, sklepy internetowe mają obowiązek przyjęcia zużytego sprzętu również. Niestety będzie to trudne w realizacji, bo najczęściej towar jest dostarczany przez wynajętą firmę transportową. W takiej sytuacji, sklepy internetowe powinny w jasny sposób uzupełnić swoją ofertę, w której uwzględnią możliwość odesłania im sprzętu transportem powrotnym, lub wskażą miejsce gdzie taki sprzęt można dostarczyć. Z formalnego punktu widzenia nie różnią się ich obowiązki od innych punktów handlowych.
|
|
15.
|
|
| |
Nie można udzielić jednoznacznej odpowiedzi, bo inna jest wartość (lub może raczej koszt przerobienia) tony zużytych telewizorów, a inny koszt przerobienia tony zużytych kamer video.
Jeśli proces jest prosty, wówczas koszty są niższe. Jeśli jest bardziej skomplikowany (czyli droższy), wówczas są wyższe.
|
|
16.
|
|
| | Tak proces zbierania już się rozpoczął we wszystkich branżach (AGD, RTV, IT, Oświetlenie), a nawet ElektroEko otrzymało już pierwsze faktury od przetwarzających za ich usługi. Dla przykładu warto wspomnieć, że ElektroEko już dostarczyło do punktów zbierania ok. 5000 pojemników na oświetlenie.
|
|
17.
|
|
| | Oceniamy, ze będzie to około 3000 Wliczamy w to nowopowstałe miejsca pracy w gminnych punktach zbierania, w rozwijających się zakładach przetwarzania oraz w innych firmach stworzonych na potrzeby obsługi systemu.
|
|
18.
|
|
| | Raczej nie, ponieważ recyklerem są najczęściej duże zakłady typu huta stali, huta szkła, czy też zakład produkujący np. deski rozdzielcze do samochodów lub też spalarnia śmieci. Są to zatem firmy które wpisane mają w swój profil funkcjonowania dużą skalę działania. Oczywiście problem pojawi się wówczas, gdy tego typu firmy nie będą chciały rozmawiać z małymi zakładami przetwarzania, które z punktu widzenia możliwych do dostarczenia wolumenów przetworzonych materiałów, nie będą partnerem do rozmów z taką np. hutą stali.
|
|
19.
|
|
| | Lista taka powinna znajdować się w każdym urzędzie gminnym, jednak i my, na naszych stronach prowadzimy taką listę. Znajduje się ona w zakładce "Posiadasz zuzyty sprzęt?"
|
|
20.
|
|
| | Zbierający odpady powinien posiadać decyzje określone ustawą o odpadach, a dotyczące podmiotów prowadzących taką właśnie działalność. Ustawo o ZSEE upraszcza nieco zasady rejestracji dla zbierających w rozumieniu ustawy.
Zgodnie z art. 39 ustawy o ZSEE zbierający zużyty sprzęt jest obowiązany do przekazania właściwemu organowi samorządu terytorialnego informacji o zbieraniu SEE w terminie 30 dni od dnia podjęcia działalności. Firma taka powinna być również wpisana do rejestru zbierających ZSEE GIOŚ i posiadać numer GIOŚ z literą "Z".
|
|
21.
|
|
| | Konsument indywidualny nie potrzebuje potwierdzenia przekazania sprzętu. Dla klienta instytucjonalnego jest to Karta Przekazania Odpadu.
|
|
22.
|
|
| | Osoba prywatna może prowadzić działalność w
zakresie odbierania odpadów komunalnych i z mocy ustawy o ZSEE może być
zbierającym zużyty sprzęt.
|
|
23.
|
|
| | W takiej sytuacji należy interweniować u swojego powiatowego lub miejskiego rzecznika praw
konsumenta.
Do jego kompetencji nalezy m.in. :
- zapewnienie bezpłatnego poradnictwa konsumenckiego i informacji prawnej w
zakresie ochrony interesów konsumentów,
- występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów
konsumentów,
- współdziałanie z właściwymi miejscowo delegaturami Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów, organami Inspekcji Handlowej oraz organizacjami
konsumenckimi,
- wytaczanie powództwa na rzecz konsumentów oraz wstępowanie, za ich zgodą, do
toczącego się postępowania w sprawach o ochronę interesów konsumentów.
|
|
24.
|
|
| | Konsument może oddać bezpłatnie zużyty sprzęt w punktach zbierania ZSEE i na zasadach określonych w ustawie o ZSEE. Klientowi indywidualnemu nie jest wystawiane zaświadczenie o przekazaniu odpadu. Sprzedawca detaliczny i hurtowy może bezpłatnie 1 za 1 przyjąć sprzęt również od przedsiębiorców (opinia Ministerstwo Środowiska dla ElektroEko) w zakresie określonym rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2003 roku.
|
|
25.
|
|
| | Sprawdzić na stronie www.elektroeko.pl gdzie znajduje się najbliższy punkt zbierania ZSEE.
|
|
26.
|
|
| | KGO,
czyli koszt gospodarowania odpadami, nie służy pokryciu kosztów przetworzenia
jednego urządzenia, lecz stanowi swoistą cegiełkę na budowę i zarządzanie
systemem odbierania, zbierania, przetwarzania, odzysku, recyklingu i
unieszkodliwiani zużytego sprzętu. Innymi słowy klient płacąc opłatę
recyklingową uczestniczy w budowaniu systemu i składa się na to, by inne
oddawane urządzenia mogły być przetworzone. Jednocześnie budując system dzisiaj,
zapewnia sobie możliwość bezpłatnego oddania urządzenia za 7 - 10 lat w punkcie
zbierania. KGO nie jest więc
kaucją i nie podlega zwrotowi.
|
|
27.
|
|
| | Artykuł 42 ust1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o zużytym
sprzęcie elektrycznym i elektronicznym mówi, że:
Sprzedawca detaliczny i sprzedawca hurtowy są obowiązani
przy sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych do nieodpłatnego
przyjęcia zużytego sprzętu w ilości nie większej niż sprzedawany nowy sprzęt,
jeżeli zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju.
Ustawa ta w załączniku nr 1
określa grupy i rodzaje sprzętu elektrycznego i elektronicznego. Grupa 4 rodzaj
2 to odbiorniki telewizyjne. Zatem sprzedawca ma obowiązek przy sprzedaży
nowego telewizora przyjąć stary odbiornik telewizyjny bez względu na jego
rozmiar, markę/firmę czy technologię w nim wykorzystaną. Nie ma tu zatem
znaczenia przekątna ekranu i sprzedawca powinien przyjąć odbiornik 29 calowy
przy zakupie 21 calowego.
Art. 76. ust 3 mówi ponadto, że:
Kto, prowadząc sprzedaż sprzętu:
3) wbrew przepisowi art. 42 ust.
1, nie przyjmuje zużytego sprzętu przy sprzedaży nowego sprzętu albo przyjmuje
zużyty sprzęt odpłatnie, podlega karze grzywny.
|
|
28.
|
|
| | Tak, odbiór bezpłatny dotyczy zarówno odpadów z gospodarstw
domowych jak i odpadów nie pochodzących z gospodarstw domowych.
|
|
29.
|
|
| | KGO
jest elementem łącznej ceny świetlówki.
|
|
30.
|
|
| | Jeśli tylko Państwa placówka jest w stanie zapewnić minimum logistyczne,
ElektroEko może odebrać bezpłatnie zużyte świetlówki. Informację znajdą Państwo
w zakładce „O ELEKTROEKO” – „Rozpocznij z nami współpracę”.
Jeżeli placówka nie jest w stanie wypełnić warunków
logistycznych, to niestety nie możemy odebrać ZSEE. Wówczas
można bezpłatnie oddać zużyty sprzęt do hurtowni, w której się Państwo
zaopatrują lub do gminnego punktu zbiórki.
|
|
31.
|
|
| | Zużyte
baterie są odpadem niebezpiecznym i powinno się je przekazywać do punktów
zbierania zlokalizowanych w urzędach, instytucjach, szkołach i w biurach.
|
|
32.
|
|
| | Kod dotyczy tego samego odpadu, rozróżnienie określa jego
pochodzenie – przemysłowy (16 02 13) lub komunalny (20 01 21)
|
|
33.
|
|
| | Ustawa o ZSEE dotyczy wprowadzających sprzęt elektryczny i elektroniczny. Są to, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13:
13) wprowadzający sprzęt - przedsiębiorcę, który:
a) produkuje i sprzedaje pod własnym oznaczeniem sprzęt,
b) sprzedaje pod własnym oznaczeniem sprzęt wyprodukowany przez innego przedsiębiorcę,
c) prowadzi działalność związaną z importem lub wewnątrzwspólnotowym nabyciem sprzętu;
Zatem wewnątrzwspólotowe nabycie i import do Polski są traktowane na równi z produkcją w kraju.
Jeśli producent zakończył produkcję przed wejściem w życie ustawy, nie podlega oczywiście jej przepisom.
|
|
34.
|
|
| | Aby otrzymać wpis w GIOŚ do
wniosku należy dołączyć:
- firma przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego
siedziby i adres,
- numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki
posiada,
- REGON, o ile taki posiada,
- adresy zakładów przetwarzania,
- numer i nazwa grupy oraz numer i nazwa rodzaju
sprzętu, określone w załączniku nr 1 do ustawy, z którego powstał
przyjmowany przez niego zużyty sprzęt,
- informacja o zdolnościach przetwórczych zakładu
przetwarzania,
- informacja o decyzjach związanych z gospodarką
odpadami, w tym numer decyzji oraz oznaczenie organu, który wydał decyzję,
- informacja o wdrożonym systemie jakości albo o
jego braku.
|
|
35.
|
|
| | Zbierający zużyty sprzęt zobowiązani są do
nieodpłatnego przyjmowania ZSEE, ale nie bezpłatnego odbierania ZSEE. To
znaczy, że koszt dostarczenia ZSEE do punktu zbierania leży po stronie
użytkownika sprzętu (posiadacza ZSEE). Koszt ten może zostać przerzucony
na firmę odbierającą odpady komunalne, która może pobrać opłatę od mieszkańców.
|
|
36.
|
|
| | Pytanie pierwsze: Tak.
Koszt Gospodarowania Odpadami wyszczególniają sprzedawcy
hurtowi i detaliczni na mocy zobowiązania ustawowego ( art. 41 p.1 w związku z
art. 25 ust.2 Ustawy o ZSEiE z 29 lipca 2005r, opublikowanej w Dz.U. 180/2005
poz. 1495)
Pytanie drugie: Nie.
Sprzedawca detaliczny i sprzedawca hurtowy są zobowiązani
przy sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych do nieodpłatnego
przyjęcia zużytego sprzętu w ilości nie większej niż sprzedawany nowy sprzęt,
jeżeli zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju. (w całości zacytowany art. 42,
pkt.1 Ustawy o ZSEE)
|
|
37.
|
|
| | Hurtownia
nie może odmówić przyjęcia świetlówek innej marki niż kupowane – sztuka za sztukę
(1:1).
|
|
38.
|
|
| | Prawo nie określa tej
kwestii.
|
|
39.
|
|
| | Kod odpadu nadaje wytwórca odpadu.
|
|
40.
|
|
| | To
pytanie nie dot. działalności ElektroEko. Rekomendujemy skontaktowanie się z
Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska bądź zakładem przetwarzania ZSEE.
|
|
41.
|
|
| | ElektroEko
nie zajmuje się przetwarzaniem sprzętu a jedynie organizowaniem systemu odzysku
ZSEE. Przetwarzanie wykonują firmy dysponujące odpowiednimi pozwoleniami, które
świadczą dla ElektroEko tę usługę.
|
|
42.
|
|
| | Ustawa narzuca jedynie na
gminę podanie do publicznej wiadomości adresów punktów zbierania znajdujących
się na terenie gminy.
|
|
43.
|
|
| | Sprzęt elektryczny i elektroniczny można klasyfikować na dwa podstawowe sposoby.
1. Funkcjonuje ustawa o zużytym sprzęcie i klasyfikacja zgodnie z załącznikiem nr 1 do tej ustawy (10 grup i kilkadziesiąt rodzajów sprzętu)
2. Klasyfikacja zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z 27 września 2001 w sprawie katalogu odpadów (kody 16 02 oraz niektóre 20 01)
|
|
44.
|
|
| | Zbierający zużyty sprzęt zobowiązani są do nieodpłatnego przyjmowania
ZSEE ale nie bezpłatnego odbierania ZSEE. To znaczy, że koszt dostarczenia ZSEE
do punktu zbierania leży po stronie użytkownika sprzętu (posiadacza ZSEE).
Koszt ten może zostać więc przerzucony na firmę odbierającą odpady komunalne,
która może pobrać opłatę od mieszkańców.
|
|
45.
|
|
| | W
przypadku AGD/RTV/IT, wprowadzający podjęli decyzję o nie umieszczaniu KGO jako
osobnego elementu ceny – zatem nie widnieje on na fakturze. Z tego wniosek, że
jest prawdopodobnie wliczony w cenę lub wprowadzający sam go pokrywa w całości
lub części.
|
|
46.
|
|
| | W Dzienniku Ustaw - rok 2001, nr 112, poz.1206
|
|
47.
|
|
| | Otrzymujemy do wglądu decyzje zakładów przetwarzania, z którymi prowadzimy rozmowy.
|
|
48.
|
|
| | Tak. Oba te urządzenia są klasyfikowane jako 4.2 – odbiorniki telewizyjne, zatem co do rodzaju sprzętu są tożsame.
|
|
49.
|
|
| | To pytanie raczej do GIOŚ/WIOŚ lub MŚ. Zgodnie z ustawą art. 8 ust 2, pkt. 2 i 3 do wniosku o wpis do rejestru zbierający i przetwarzający dołączają m.in. informacje o decyzjach związanych z gospodarką odpadami.
|
|
50.
|
|
| | Nie ma specjalistycznych pojemników na ZSEE. W punktach zbiórki są jednie duże
kontenery. Inaczej jest w przypadku świetlówek, dla których są specjalne
pojemniki.
|
|
51.
|
|
| | Dostępne
typy pojemników na świetlówki to M20, M40 i M60. M20 ma następujące
wymiary: średnica 50cm, wysokość 63cm. Służy do zbierania i transportu zużytych
świetlówek liniowych (18-20W) lub kompaktowych. W razie przeznaczenia pojemnika
na świetlówki liniowe nie należy dodawać do niego świetlówek kompaktowych i
odwrotnie. Pozostałe pojemniki na świetlówki to M40 o wymiarach: średnica
50 cm,
wysokość 123
cm oraz (36-40W), M60 o wymiarach: średnica 50cm, wysokość
153cm (58-60W). Służą one wyłącznie do zbierania i transportu zużytych
świetlówek liniowych (każdy pojemnik mieści 300 szt. świetlówek liniowych nowego
lub 145 szt. starego typu). Bezpłatna dostawa następuje po podpisaniu
porozumienia w zakresie zbierania zużytych źródeł światła (zgodnego z Ustawą o
ZSEiE) pomiędzy Elektroeko a daną organizacją.
|
|
52.
|
|
| | Części zamienne do urządzeń nie są w rozumieniu ustawy sprzętem elektrycznym i
elektronicznym. Nie podgalają zatem przepisom ustawy o ZSEE a ich importerzy nie
są w rozumieniu ww. ustawy wprowadzającymi.
|
|
53.
|
|
| | Urządzenie trafi do
punktu skupu złomu, gdzie zostanie rozmontowane przez niewykwalifikowany
personel, a niebezpieczne, nieprzydatne elementy trafią ze zmieszanym
strumieniem odpadów na składowisko odpadów. Tam szkodliwe substancje będą
wymywane przez opady i trafią do wód gruntowych oraz do gleby. Następnie wraz z
wodami gruntowymi mogą zostać przeniesione na duże odległości, trafić do ujęć
wód pitnych lub zostać zaabsorbowane przez rośliny i ryby. W taki sposób
szkodliwe substancje mogą dostać się do organizmu człowieka i spowodować znaczne
szkody w zdrowiu ludzi.
|
|
54.
|
|
| | Nie we współpracy z
ElektroEko. Nie posiadamy informacji o inicjatywach władz
lokalnych.
|
|
55.
|
|
| | Utylizacja sprzętu
odbywała się na podobnych zasadach przed wejściem w życie ustawy. Sprzęt elektryczny i elektroniczny
istniał już dużo wcześniej i zawsze był rozmontowywany i przekazywany do
recyklingu. Był to jednak proces kosztowny i końcowy użytkownik sprzętu musiał za
to zapłacić. Teraz system finansują wprowadzający sprzęt, zatem dla użytkownika
sprzętu korzystanie z możliwości oddania zużytego sprzętu jest
bezpłatne.
|
