|
1.
|
|
| |
Gmina ma kilka możliwości m.in.:
a) Gmina poprzez swoje jednostki organizacyjne zajmujące się odbiorem odpadów komunalnych, przy współpracy z ElektroEko, może tworzyć lokalne punkty zbierania zużytego sprzętu.
Gmina uzyskuje wtedy pełną kontrolę nad realizacją swoich zadań, ograniczając przy tym własne nakłady finansowe oraz zyskując pewność, co do dalszych losów odebranego starego sprzętu, który zgodnie z zapisami ustawy musi być przekazany do zakładu przetwarzania. Cały proces od momentu odbierania zużytego sprzętu, do chwili przetworzenia urządzenia jest finansowany przez ElektroEko.
b) Może samodzielnie otworzyć lokalny punkt zbierania ZSEE.
Gmina sama finansuje cały proces tworzenia i utrzymania punktu oraz podpisuje umowę z odbierającym, który odbierać będzie zebrany w punkcie sprzęt.
c) Może przełożyć obowiązek utworzenia punktu zbierania na lokalną firmę zajmującą się utrzymaniem czystości w gminie: w takim przypadku obciążenie finansowe dotyczące punktu zbierania (inwestycja i utrzymanie) zostaje przełożone na firmę utrzymującą czystość w gminie. Takie rozwiązanie nie gwarantuje gminie poprawności realizacji zobowiązań wynikających z ustawy, powinna więc ona dopilnować, by zbierający przekazywał zebrane urządzenia do zakładu przetwarzania lub organizacji odzysku i wykazał się tym wobec odpowiednich urzędów środowiskowych oraz gminy.
|
|
2.
|
|
| |
Nie. Zgodnie z ustawą punkt zbierania ma obowiązek przyjmować bezpłatnie zużyty sprzęt pochodzący z gospodarstw domowych
|
|
3.
|
|
| |
Takie punkty są indywidualnie przygotowywane przez gminy lub firmy zbierające / przetwarzające oraz sklepy, które mają obowiązek odbierania sprzętu od klientów na zasadzie „1 za 1”. Począwszy od 1 października 2006 gmina ma obowiązek poinformować mieszkańców o lokalizacji punktów zbierania ZSEE, poprzez zamieszczenie tej informacji na stronach internetowych danej gminy, jak również poprzez przekazywanie jej w inny, zwyczajowo przyjęty sposób np. poprzez wywieszenie jej na gminnych tablicach informacyjnych. ElektroEko, które powstało na początku 2006 roku, obecnie jest na etapie budowania systemu odbierania zużytego sprzętu. Docelowo w Polsce przy znaczącym współudziale ElektroEko powstanie sieć punktów zbierania ZSEE, które będą tworzone wspólnie z sklepami, hurtowniami i gminami.
|
|
4.
|
|
| |
Pytania w sprawie ustawy i przepisów można kierować bezpośrednio do Ministerstwa Środowiska lub do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Można również kontaktować się z ElektroEko, które postara się pomóc w interpretacji przepisów.
|
|
5.
|
|
| | Ustawa narzuca jedynie na
gminę podanie do publicznej wiadomości adresów punktów zbierania znajdujących
się na terenie gminy. Gmina ma natomiast obowiązek utrzymywania porządku i dbania o środowisko.
|
|
6.
|
|
| | Najlepiej skontaktować sie z nami wypełniając formularz na naszej stronie w zakładce "O ElektroEko" w dziale "Rozpocznij z nami współpracę".
|
|
7.
|
|
| | Prosimy o bezpośredni
kontakt z ElektroEko.
|
|
8.
|
|
| | Ustawa została skonstruowana w ten sposób, że wprowadzający nie finansują samego faktu zbierania ZSEE. Konieczność przekazania ZSEE do zakładu przetwarzania zapisana jest w art. 38 ustawy o ZSEE.
|
|
9.
|
|
| | Zbierający zużyty
sprzęt zobowiązani są do nieodpłatnego przyjmowania ZSEE, ale nie bezpłatnego
odbierania ZSEE. To znaczy, że koszt dostarczenia ZSEE do punktu zbierania leży
po stronie użytkownika sprzętu (posiadacza ZSEE). Koszt ten może zostać
przerzucony na firmę odbierającą odpady komunalne, która może pobrać opłatę od
mieszkańców.
|
|
10.
|
|
| | Tak.
|
|
11.
|
|
| | Gmina w tym momencie traktowana jest jak przedsiębiorca i ma możliwość zwrotu 1 za 1 w momencie zakupu. Kwestią sporną pozostaje termin zakupu i zwrot w ramach jednej transakcji. Sprzedawca może odmówić przyjęcia sprzętu, gdyż termin zakupu i zwrotu są dość odległe.
|
|
12.
|
|
| | W dużym uproszczeniu, ZSEE powinien
trafić do punktu zbierania (sklep, punkt gminny). Stamtąd do zakładu
przetwarzania, w którym w odpowiednich warunkach sprzęt zostanie poddany
demontażowi, oddzielone zostaną elementy zawierające niebezpieczne związki i
substancje. Następnie ZSEE podzielone zostanie na frakcje (metal, tworzywa
sztuczne, szkło etc.), które trafią do recyklera (np. huty). Recykler wykorzysta
pozyskane w ten sposób surowce do produkcji nowych wyrobów. Elementy
niebezpieczne zostaną unieszkodliwione. Pozostałość po wszystkich procesach tzw.
Balast, trafi na składowiska lub składowiska odpadów
niebezpiecznych.
|
|
13.
|
|
| | Do odnajdywania punktów zbierających ZSEE służy mapka na stronie. Można dzięki niej zlokalizować najbliższy punkt zbierania.
|
